Studententijd in Huis La Vie 2

Hallo, dit is deel 2 van *Studententijd in Huis La Vie*. In dit deel gaat het avontuur tussen Lars en Anne verder tijdens de introweek. Veel plezier met lezen! --- De introweek was begonnen, en het studentenleven voelde nu al als een wirwar van nieuwe gezichten, uitnodigingen voor borrels en de constante spanning van onbekende mogelijkheden. Anne en ik hadden elkaar sinds de kennismaking in het huis nauwelijks meer gesproken, maar ik merkte dat mijn blik steeds vaker naar haar afdwaalde. Ze had iets ongedwongens over zich, een mengeling van nieuwsgierigheid en een vleugje verlegenheid die me intrigeerde. En dan was er natuurlijk nog dat moment in de keuken, toen ze per ongeluk mijn hand had aangeraakt en we allebei even waren blijven hangen in die ongemakkelijke, maar opwindende stilte. Op de tweede dag van de introweek was er een pubquiz georganiseerd door de studievereniging. Het was een laagdrempelige manier om mensen te leren kennen, en ik had me aangemeld samen met 2 studiegenoten. We zaten aan een lange tafel in een stampvolle kroeg, omringd door andere eerstejaars die net zo nerveus en enthousiast waren als wij. Anne zat aan het andere uiteinde van de tafel, samen met 2 vrouwelijke studiegenoten, en ik kon mijn ogen nauwelijks van haar afhouden. Ze droeg een strak shirtje dat haar figuur subtiel benadrukte, en haar haar zat in een losse knot waar af en toe een paar lokken uit ontsnapten. Tijdens de quiz kwam er een vraag over anatomie, en tot mijn verrassing was Anne degene die het antwoord wist. Ze stak haar hand op, haar wangen lichtjes rood van de aandacht, en gaf het juiste antwoord met een zelfverzekerdheid die ik niet van haar had verwacht. Ik voelde een vreemde trots, alsof haar succes op de een of andere manier ook míjn succes was. Na de quiz liep ik naar haar toe om haar te feliciteren. ‘Goed gedaan,’ zei ik, terwijl ik naast haar ging staan. ‘Ik had geen idee dat je zo’n bolleboos was.’ Anne lachte, en haar ogen glinsterden ondeugend. ‘Er is nog veel meer wat je niet van me weet, Lars.’ Haar toon was plagend, maar er zat iets uitdagends in haar blik dat me direct op scherp zette. Ik voelde een kriebel in mijn buik, en voor ik het wist, flapte ik eruit: ‘Misschien moeten we dat dan eens veranderen.’ Anne keek me even aan, alsof ze probeerde in te schatten of ik het meende. Toen boog ze zich iets naar me toe, haar stem zacht maar duidelijk. ‘Misschien wel.’ Die avond eindigde de pubquiz met een afterparty in een van de studentenhuizen. Het was er druk, warm en vol met mensen die allemaal probeerden indruk te maken op elkaar. Anne en ik stonden aan de rand van de woonkamer, met elk een biertje in de hand, en ik merkte dat de afstand tussen ons steeds kleiner werd. We praatten over van alles en nog wat, onze studies, onze verwachtingen van het studentenleven, onze favoriete muziek, maar onder al die woorden voelde ik een spanning die steeds moeilijker te negeren was. Op een gegeven moment legde Anne haar hand op mijn arm, zogenaamd om mijn aandacht te trekken. ‘Ik moet je iets laten zien,’ zei ze, terwijl ze me meetrok naar een rustiger hoekje van de kamer. Daar, tussen de boekenkast en de muur, bleef ze staan en keek me aan met een blik die ik niet helemaal kon plaatsen. Nieuwsgierig? Zenuwachtig? Of misschien allebei. ‘Wat dan?’ vroeg ik, mijn stem iets heser dan normaal. Anne beet even op haar onderlip, alsof ze twijfelde. Toen pakte ze mijn hand en legde die op haar heup. ‘Dit,’ fluisterde ze. Ik voelde de warmte van haar lichaam door de stof van haar shirt heen, en mijn adem stokte even. Langzaam liet ik mijn hand over haar zij glijden, mijn vingers verkennend over de welving van haar heup. Anne sloot haar ogen en leunde iets naar me toe, haar ademhaling onregelmatig. ‘Vind je het goed?’ mompelde ik, terwijl ik mijn gezicht naar het hare bracht. Anne knikte bijna onmerkbaar, en toen waren onze lippen op elkaar. Het was een zachte, voorzichtige kus, maar hij zette mijn hele lichaam in vuur en vlam. Ik voelde haar handen op mijn rug, haar vingers die zich in mijn shirt vastgrepen, en ik trok haar dichter tegen me aan. De wereld om ons heen leek te vervagen, en er was alleen nog maar zij – de warmte van haar lichaam, de geur van haar haar, de manier waarop ze zachtjes kreunde toen ik mijn tong langs haar lippen liet glijden. We trokken ons terug toen we stemmen hoorden naderen, onze ademhaling nog snel en oppervlakkig. Anne keek me aan met een mengeling van opwinding en schaamte, alsof ze zich plotseling realiseerde waar we mee bezig waren. Ik glimlachte naar haar, en zonder iets te zeggen pakte ik haar hand en leidde haar naar buiten, de koele avondlucht in. We liepen zwijgend door de donkere straten, onze handen nog steeds verstrengeld. Ik voelde me alsof ik zweefde, alsof elke stap die ik zette me dichter bij iets bracht wat ik nog niet helemaal begreep. Toen we bij een stil parkje aankwamen, bleef ik staan en trok Anne tegen me aan. Dit keer was de kus minder voorzichtig, meer hongerig. Haar handen gleden onder mijn shirt, en ik voelde haar nagels lichtjes over mijn rug krassen. ‘We moeten voorzichtig zijn,’ fluisterde Anne, terwijl ze haar voorhoofd tegen het mijne liet rusten. ‘Als iemand ons ziet…’ ‘Niemand ziet ons hier,’ mompelde ik, terwijl ik mijn handen onder haar shirt liet glijden Mijn vingers gleden over haar zachte huid, verkennend, terwijl Anne zachtjes kreunde in mijn mond. Haar ademhaling werd sneller toen ik mijn hand verder omhoog liet glijden, tot ik de onderkant van haar bh voelde. Voorzichtig trok ik de stof opzij, mijn vingertoppen streelden over haar tepel, die al hard was van opwinding. Anne hapte naar adem en drukte zich dichter tegen me aan, haar heupen wiegden lichtjes tegen de mijne. ‘Lars…’ fluisterde ze, haar stem trillend van verlangen. ‘Niet hier… iemand kan ons zien.’ ‘Sst,’ mompelde ik, terwijl ik mijn hand langzaam naar beneden liet glijden, over haar buik, tot ik de rand van haar spijkerbroek bereikte. ‘Niemand komt hier. En als ze komen, dan horen ze alleen maar jou.’ Mijn vingers gleden onder de stof van haar broek, verder naar beneden, tot ik de vochtige warmte tussen haar benen voelde. Anne kreunde zachtjes en greep mijn schouders vast, haar nagels drukten in mijn huid. Ik begon haar langzaam te strelen, mijn vingers cirkelden rond haar clit, terwijl ik haar reacties in de gaten hield. Anne’s ademhaling werd steeds onregelmatiger, haar heupen bewogen mee met mijn bewegingen. Ik voelde hoe nat ze was, hoe haar lichaam reageerde op elke aanraking. ‘Je bent zo geil,’ fluisterde ik in haar oor, terwijl ik mijn tempo langzaam opvoerde. ‘Ik wil je horen komen.’ Anne beet op haar lip om een kreun te onderdrukken, haar lichaam spande zich aan. Ik voelde hoe haar spieren zich samentrokken rond mijn vingers, hoe haar ademhaling stokte. ‘Lars, ik… ik ga…’ Haar stem brak af in een zachte kreun toen ze over de rand ging, haar lichaam schokte lichtjes terwijl ze haar hoogtepunt bereikte. Ik hield haar stevig vast, mijn vingers bleven haar strelen tot haar ademhaling weer rustiger werd. Toen ze zich eindelijk ontspande, trok ik mijn hand terug en bracht mijn vingers naar mijn mond, proevend van haar. Anne keek me aan met een mengeling van schaamte en opwinding, haar wangen nog rood van genot. ‘Dat… dat was…’ stamelde ze, niet in staat haar zin af te maken. Ik glimlachte en trok haar weer tegen me aan, mijn lippen vonden de hare in een zachte, tedere kus. ‘We moeten terug,’ mompelde ik tegen haar mond. ‘Voordat iemand ons mist.’ Anne knikte, maar haar hand gleed naar beneden, tussen mijn benen, waar ze de harde bobbel in mijn broek voelde. ‘En jij dan?’ vroeg ze met een ondeugende glimlach. Ik gromde zachtjes toen ze me door de stof heen begon te strelen. ‘Dat komt later wel,’ zei ik, terwijl ik haar hand wegduwde. ‘Eerst terug naar het huis. Voordat ik mezelf niet meer kan inhouden.’ We maakten ons los van elkaar, onze kleren recht trekkend, en liepen hand in hand terug naar het studentenhuis. Onderweg voelden we beide de spanning tussen ons groeien, alsof elke stap ons dichter bij het onvermijdelijke bracht. Toen we eindelijk bij het huis aankwamen, was de afterparty nog in volle gang, maar wij glipten stilletjes de trap op naar mijn kamer. Zodra de deur achter ons dichtviel, duwde ik Anne tegen de muur, mijn mond vond de hare in een hongerige kus. Haar handen trokken aan mijn shirt, en ik rukte het over mijn hoofd, terwijl zij haar eigen shirt uittrok. We vielen op mijn bed, onze lichamen verstrengeld, onze handen overal tegelijk. Anne’s vingers maakten mijn broek los, en ik schopte hem uit, terwijl zij haar spijkerbroek uittrok. Ik trok haar tegen me aan, voelde haar naakte huid tegen de mijne, haar borsten drukten tegen mijn borstkas. ‘Ik wil je,’ fluisterde ik, terwijl ik mijn hand tussen haar benen liet glijden, haar opnieuw voelend, nat en klaar voor me. Anne kreunde en spreidde haar benen verder, haar heupen omhoog duwend. ‘Doe het dan,’ hijgde ze. ‘Nu.’ Ik positioneerde mezelf boven haar, mijn eikel tegen haar ingang. Langzaam duwde ik naar binnen, centimeter voor centimeter, terwijl Anne haar nagels in mijn rug zette. Ze voelde strak, warm, perfect. Ik begon te bewegen, eerst langzaam, maar al snel sneller, dieper, terwijl Anne onder me kronkelde van genot. Haar ademhaling werd steeds sneller, haar kreunen luider, en ik voelde hoe mijn eigen orgasme zich opbouwde, diep in mijn onderbuik. Plotseling ging de deur open. ‘Wat de..’ Josefien stond in de deuropening, haar ogen wijd open van schrik. Anne gilde en trok het dekbed over zich heen, terwijl ik me snel van haar af rolde, mijn erectie nog duidelijk zichtbaar. ‘Jezus, Josefien! Kloppen is er niet bij?’ riep ik uit, terwijl ik mijn boxershort probeerde aan te trekken. Josefien stond als aan de grond genageld, haar blik ging heen en weer tussen Anne en mij. ‘Ik… ik zocht mijn telefoon,’ stamelde ze. ‘Ik dacht dat ik hem hier had laten liggen…’ Anne zat nog steeds onder het dekbed, haar gezicht vuurrood. ‘Kun je alsjeblieft gewoon gaan?’ siste ze. Josefien knikte snel en deed een stap achteruit, haar ogen nog steeds op ons gericht. ‘Sorry, ik… ik ga al.’ Ze trok de deur achter zich dicht, maar niet voordat ik haar een laatste blik op mijn halfnaakte lichaam had zien werpen. Zodra de deur dicht was, barstte Anne in lachen uit, ondanks de gênante situatie. ‘Nou, dat was ongemakkelijk.’ Dit was deel 2 van de reeks, ik hoop dat jullie het leuk vonden!